Polen – landschappen.

Het Poolse landschap kan worden ingedeeld in drie parallellopende gebieden.

I. In het noorden van Polen treft men een kuststrook (Pobrzeża Południowobałtyckie) en een merengebied (met als grootste Pomorskie en Mazurië) aan. De kuststrook bestaat uit prachtige, zanderige en brede stranden, eilanden, oevermeren, haffen, landtongen, eilanden en talrijke bossen. De oevers zijn overwegend laag, maar er zijn eveneens plaatsen met hoge rotswanden. De meest waardevolle natuurgebieden staan onder beschermng. Daartoe werden twee natuurparken gecreëerd: Woliński en Słowiński.
Het merengebied wordt gekarakteriseerd door een post-ijstijd-landschap: afwisselend, heuvelachtig (de hoogste toppen bereiken meer dan 300 m boven de zeepiegel) met talrijke meren (de grootste vormen de Kraina Wielkich Jezior Mazurskich of Mazurische Meervlakte), rivieren en kanalen en uitgestrekte woudgebieden.

II. Het middengebied bestaat uit een strook met laagvlaktes, met als grootste de Nizina Śląska, Nizina Wielkopolska en de Nizina Mazowiecka. Dit gebied neemt een aanzienlijke oppervlakte van ons land in. In het landschap treft u vooral akkers en weilanden aan, uitgestrekte rivierdalen en keteldalen. Maar u vindt er ook plateaus, moraineheuvels, meren, moeraslanden en dichte woudgebieden of zogenaamde puszcza's. De waardevolste maken deel uit van nationale parken: Puszcza Białowieska en Kampinoska.

III. Het zuiden van Polen heeft een totaal ander landschap. Dit is een gebied vanhoogvlakten (Wyżyna Śląska, Krakowsko-Częstochowska, Kielecko-Sandomierskamet de Świętokrzyskie bergen en de Wyżyna Lubelska met de heuvelrug van Roztocze) en hoge bergen (Sudeten en Karpaten), en tevens van laagten die keteldalen worden genoemd (Kotlina Oświęcimska en Kotlina Sandomierska).
Elke hoogvlakte heeft een afwisselend landschap. De Wyżyna Śląska heeft het meest gewijzigde landschap wegens de economische activiteit van de mens of aanwezigheid van stedelijke coöperatieven, ontginnings- en zware industrie. De Wyżyna Krakowsko-Częstochowska is opgebouwd uit kalkstenen. In het landschap treft u overwegend eilandbergen uit kalk aan die prachtige vormen aannemen. U vindt er verder dalen, door karst gevormde ravijnen, grotten, rotspoorten edm. De Kielecko-Sandomierska hoogvlakte, met één van de in Polen oudste bergketens van Świętokrzyskie (top van ongeveer 600 m bovenzeespiegel) wordt gekenmerkt door de aanwezigheid van stenen puinhopen, de zogenaamde gołoborze of steenrivieren. Het landschap van de Wyżyna Sandomierska wordt afgewisseld door talrijke holle wegen die zich in de boslagen gevormd hebben.
De Wyżyna Lubelska is een licht geheuvelde vlakte, dat doorsneden wordt door beboste holle wegen en rivierdalen. Dit is een landbouwstreek.
De Sudeten bergketen is een oud gebergte van matige hoogte dat een raamwerk vormt dat door de keteldalen tussenin, in een aantal stukken verdeeld wordt. De grootste keteldalen zijn de Kotlina Jeleniogórska en Kłodzka. De hoogste bergstrook van de Sudeten is Karkonosze. De bergen hebben een lange, vlakke bergkam waarboven de karakteristieke bergtop Śnieżka van 1602 m boven de zeespiegel uitsteekt.
De bijzonderheid van Karkanosze zijn de rotsen met fantastische vormen, de post-ijstijd-keteldalen met bergmeren, de watervallen.
De Karpaten zijn een jong gebergte met hoog en laag uitspringende bergtoppen. Hun landschap is erg afwisselend. In dit gebied overwegen de bergketens van de zachte bergen uit flysh die Beskiden genoemd worden. Dit zijn golvende hoogten van verschillende niveaus (toppen van 900 tot 1700 m boven de zeespiegel) die grotendeels begroeid zijn met bossen en die door rivierdalen worden doorsneden.
De Pieniny bergen zijn erg verschillend: een kleine bergketen uit kalk met een prachtige rivierengte van de Dunajeć. Niettemin vormen de Tatra het hoogste deel van de Karpaten. Dit zijn de hoogste bergen in Polen, de enige alpijnse bergen metals bergtop de Rysy (2499 m boven de zeespiegel). Ze onderscheiden zich door hun gebeeldhouwd hooggebergte met scherpe randen, bergweiden, na-ijstijd-dalen, keteldalen en valleien die vaak worden opgevuld met meren, holle wegen, watervallen en grotten.
De bijzonderheid van het Tatra gebergte schuilt in de variëteit aan flora en fauna die men er aantreft. De aanwezigheid van talrijke nationale parken is een sprekend bewijs van de aantrekkelijkheid van de natuur.