Net als diverse steden in het huidige België, was Gdansk lid van de Hanze, het samenwerkingsverband van handelaren en havensteden in noordelijk Europa in de late Middeleeuwen. Al in de vijftiende en zestiende eeuw was er een levendig handelsverkeer tussen de Belgische steden en Gdansk. In de zeventiende eeuw bereikte die handel een hoogtepunt en deden jaarlijks wel tweeduizend Vlaamse en Nederlandse schepen Gdansk aan. De stad was toen niet alleen de grootste van Polen, maar zelfs van de hele Baltische Zee.

De Vlaams-Nederlandse met Gdansk connectie is tot de dag van vandaag aan de stad af te zien. Zo is de Groene Poort (Brama Zylona) gebouwd uit bakstenen uit de Lage Landen. Die stenen werden gebruikt om de lege schepen, die in Gdansk tarwe kwamen halen, te verzwaren.

Onder meer de Neptunusfontein en de Gouden Poort zijn ontworpen door Vlaamse architect Abraham van den Blocke en op de Lange Markt (Dlugi Targ) bevinden zich verschillende gebouwen waaraan architectonische invloeden uit de Lage Landen zijn af te zien. Het beroemdst is waarschijnlijk het Gouden Huis, dat overigens wit is met groene kozijnen, maar wel vergulde versieringen bevat. Ook dit kapitale pand werd door architect Van den Blocke ontworpen, voor de rijke handelaar en kunstmecenas Jan Speyman. Wie goed kijkt, ziet op de hoogste verdieping in gouden letters de tekst: ‘Thue recht und scheve niemand’, zeventiende-eeuws Nederlands voor ‘Doe recht en vrees niemand’.

Ook broer Izaak van den Blocke en vader Willem lieten de nodige sporen achter in Gdansk.
Naar verluidt heeft ook de Poolse wodkatraditie een Belgisch/Nederlandse achtergrond. Hij is ontstaan toen men in Gdansk jenever probeerde te stoken, maar dan met aardappelen als grondstof.

Nog een laatste connectie met de Lage Landen: toen Danzig tussen 1919 en 1939 een vrijstaat was, had men een eigen munteenheid: de gulden.