Hoe groot was de verwondering van de man, wanneer hij zijn ogen opende en het mandje vol heerlijke kluski zag staan, het waren er net zo'n zoals zijn overleden vrouw er altijd maakte ! Hij verlekkerde zich al op de kluski, terwijl hij zichzelf en God zwoer, dat hij in de kerk één kluska zal offeren als dank voor het wonder dat gebeurd was.

Nadat hij haast alles opgegeten had en er nog maar eentje overgebleven was, kreeg hij al spijt van zijn beslissing. -Als ik er een klein stukje van bijt, dan zal er vast niets ergs gebeuren, maakte hij zichzelf wijs en nam een hap en ... brak zijn tand ! De laaste kluski bleek niet enkel uit steen te bestaan, maar sprong ook nog uit zijn hand en zo dartelde het naar de poort, waarop je het tot vandaag nog kan zien en sindsdien wordt de poort de Kluski-poort of de Brama kluskowa genoemd.

Links

• Officiële website van Wroclaw
• Miniaturen van de hand van Jakub Maliszewski, Poolse steden en legenden